smok

ผลพวงชั่วครั้งชั่ว smok คราวกะทันหันของการสูบไอต่อพารามิเตอร์ MRI
การทดลองการต่อว่าดตาม Hotelling ( P < .001) ก่อให้เกิดการไม่ยอมรับข้อสมมติว่างสำหรับความไม่เหมือนของการสูบไอยา

สูบอิเล็กทรอนิกส์แบบพรีโพสต์ smok ซึ่งก็คือกรุ๊ป ข้อบกพร่องมาตรฐานของพารามิเตอร์ที่น่าดึงดูด และก็ ผลของการทดลองด้ามจับคู่อยู่ในตารางที่ 4 แผนภาพกล่องและก็วิสกี้ของความเกี่ยวพันที่หนักแน่นที่สุดซึ่งมีการประมาณหลักการทำงานของเส้นเลือดส่วนปลายอยู่ในรูปที่ 5 ข้อมูลของพวกเรา ( ตารางที่ 4 ) กล่าวว่าการลบหลู่ดูหมิ่นเส้นโลหิตที่เกิดขึ้นจากการสูดดมละอองลอยมีผลต่อตอนที่มีเลือดมากเกินความจำเป็น ภายหลังการสูบไอ รากฐาน SvO 2ค่าต่ำยิ่งกว่า 20% ( P < .001) และก็ค่าการโอเวอร์โหลดสูงยิ่งกว่า 50% ( P < .001) ตอนที่ค่าความชัน (อย่างเช่น อัตราการอิ่มตัว) ไม่เปลี่ยนแปลงเมื่อเทียบกับระดับก่อนดูดไอ ( P = .61) . ภายหลังการสูบไอ ความเร็วของการไหลเวียนของโลหิตสูงสุดของเส้นเลือดแดงต่ำลงแทบ 20% ( P < .001) พร้อมด้วยการต่ำลง 26% ในดรรชนีสภาวะเลือดเกิน ( P < .001) Luminal flow-mediated dilation น้อยลง 34% ภายหลังจากการสูบไอยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ ( P< .001). แต่ การเกิดปฏิกิริยาของเส้นโลหิตในสมองที่แสดงเป็นดรรชนีผู้กระทำลั้นหายใจมิได้ต่ำลงอย่างเป็นจริงเป็นจังข้างหลังการสูบไอ ( P = .08) สุดท้ายความเร็วของคลื่นชีพจรของเส้นโลหิตก็มากขึ้นน้อย ( P = .05)

พวกเราประเมินปฏิกิริยาแล้วก็น้ำเสียงของเส้นโลหิตในเตียงของเส้นเลือดหลายเตียงภายหลังที่ยาสูบกระแสไฟฟ้าปราศจากสารนิโคติน (ตั้งแต่นี้ต่อไปเป็นยาสูบกระแสไฟฟ้า) ดูดไอในผู้ไม่ดูดบุหรี่รุ่นเยาว์โดยใช้โปรโตคอล MRI แบบหลายพารามิเตอร์ ( รูปที่ 6 ) โดยเฉพาะ พวกเราวัดสภาวะเลือดคั่งในเลือดเกินที่จะตอบสนองต่อภาวการณ์ขาดเลือดที่เกิดขึ้นมาจากข้อมือ ปฏิกิริยาของเส้นโลหิตสำหรับการสนองตอบต่อผู้กระทำลั้นหายใจ ความเร็วของคลื่นชีพจรของเส้นโลหิต รวมทั้งตัวบ่งชี้ความฝืดของเส้นโลหิต พวกเราเจอการลดน้อยลงภายหลังการสูบไอใน luminal flow-mediated dilation (−3.2 ของ 9.4; −34%; P < .001), ความเร็วสูงสุดของการเกิดปฏิกิริยา hyperemia (−9.9 จาก 56.6 เซนติเมตร/วินาที; −18%; P < .001), แล้วก็ความเร่ง (−3.9 ของ 15.1 เซนติเมตร/วินาที2 ; −26% P < .001) ในฐานะผู้แทนของความเคลื่อนไหวระดับมหภาค การลดน้อยลงของ precuff occlusion SvO 2 (-13 จาก 65 %HbO 2 ; −20%, P < .001) ซึ่งบ่งชี้ถึงการมีค่าเพียงน้อยนิดของเส้นโลหิตขนาดเล็กชั่วครั้งชั่วคราว ความเร็วคลื่นชีพจรของเส้นเลือดมากขึ้นบางส่วน (0.19 จาก 6.05 มัธยม/วินาที; 3%; P = .05) ซึ่งระบุว่าเส้นโลหิตแข็ง และไม่มีการเปลี่ยนที่มีความนัยสำคัญทางสถิติสำหรับในการเกิดปฏิกิริยาของเส้นเลือดที่วัดโดยดรรชนีผู้กระทำลั้นหายใจ (−0.02 ของ 0.38 เซนติเมตร/วินาที2 ; −5%; P= .08) พวกเราตีความหมายวิธีการทำซ้ำได้ไม่ดีของพารามิเตอร์ velocimetry สองตัว (ความเร็วรากฐาน การสำรองการไหลรอบตัว) ที่เกิดขึ้นจากรูปคลื่นความเร็วของการไหลเวียนของโลหิตที่มีเสียงดังในตอนไดแอสโทลช่วงปลาย อัตราส่วนความเร็วต่อสัญญาที่ก่อกวนที่ต่ำกว่าสำหรับความเร็วของการไหลเวียนของโลหิตต่ำนั้นเป็นเพราะเหตุว่าความไวของความเร็วสูง (พารามิเตอร์การเข้ารหัสความเร็ว) ที่ใช้สำหรับเพื่อการได้ความเร็วของเลือดในเลือดสูงโดยไม่มีนามปากกา ( 25 ) เจอไม่เหมือนกันระหว่างการทดลองกับการทดลองซ้ำบางส่วน แม้กระนั้นมีความนัยสำคัญน้อยสำหรับเวลาการชะล้างและก็เวลาสำหรับในการไหลไปด้านหน้า ( P = .02 แล้วก็ .04 เป็นลำดับ) แม้กระนั้น ส่งผลร้ายแรงภายหลังจากการสูบไอสำหรับทั้งคู่อย่าง